1. KIEŁKOWANIE:


KIEŁKOWANIE W WODZIE:

Kiełkowanie najlepiej przeprowadzić wrzucając nasiona do odstanej (48 h) wody lub użyć wody mineralnej o odpowiednim pH.
Po umieszczeniu nasion w wodzie należy upewnić się, że są one całkowicie zanurzone, a następnie moczyć je przez 24 h - 48 h.
Dobrym pomysłem jest umieszczenie kiełkujących nasion w małej, platikowej szklarni lub propagatorze, które pozwalają zachować wysoką wilgotność wewnątrz oraz odpowiednią temperaturę (pokojową lub delikatnie wyższą - od 23 do 27 stopni).

Po upływie 48 h nasiona powinny pęknąć ukazując zalążek korzenia. Tak wykiełkowane należy umieścić w ziemi na głębokości około 5 mm korzonkiem do dołu. Należy pamiętać, aby ziemia, w której umieszczono nasiona była cały czas wilgotna, lecz nie całkiem mokra.

W ciągu paru dni powinien pojawić się kiełek jeszcze z osłonką nasionka. W tym momencie kiełek ten można lekko spryskiwać spryskiwaczem, ponieważ gdy osłonka wyschnie kiełek zużywa energię na zrzucanie suchej osłonki zamiast na wzrost.

Po pojawieniu się pierwszych liści - liści zarodkowych - można zacząć naświetlać roślinę. Młode rośliny są bardzo wrażliwe, szczególnie na ciepło, więc należy zastosować odpowiednie źródło światła.

KIEŁKOWANIE NA WACIKU:
Druga metoda polega na umieszczeniu nasion na wilgotnym waciku, chusteczce lub watce do momentu pękniecia i wytworzenia zalążka korzenia (2 - 3 mm).
Cały proces powinien odbywać się w ciemnym miejscu (np. szuflada); należy również pamiętać o utrzymywaniu wilgoci wacika. Dalsze kiełkowanie przeprowadzać jak w pierwszej metodzie.

Najczęstsze błędy:
- Nadgorliwość! Rozkopywanie nasion, które kiełkują nieco dłużej, ściskanie delikatnych kiełków, parokrotne przesadzanie młodej roślinki;
- Zbyt wilgotne lub za suche podłoże;
- Zbyt niska lub za wysoka temperatura;
- Sadzenie zbyt płytko lub za głęboko;
- Nieodpowiednie podłoże (złe pH, zbyt zbita ziemia);
- Pleśniejące podłoże - zabije ono młode kiełki!



2. FAZA WEGETATYWNA:
Początkiem tej fazy jest tworzenie przez młody kiełek następnych pięter liści. To też dobry moment na przesadzenie roślin do większych lub docelowych donic (lub bezpośrednio do gleby na zewnątrz). Przesadzanie do donic docelowych (od 9 L do nawet 20 L) wiąże się z kłopotliwym zapewnieniem odpowiednich warunków (wilgotność), ale pozwala oszczędzić roślinie stresu związanego z parokrotnym przesadzaniem. Jest to również właściwa faza na przeprowadzenie wszelkiego rodzaju “treningu”- zabiegów mających na celu otrzymanie roślin np. niskich i krzaczastych. Jeśli jest to przewidziane lub rośliny pokazują niedobory (np. żółknące liście), nawozy można stosować po około 2 tygodniach od momentu wyjścia kiełka z ziemi. Najlepiej zastosować 50% zalecanej dawki przez parę pierwszych podlewań, by nie przenawozić delikatnych mlodych roślin. Faza wegetatywna wymaga zwiększonej wilgotności oraz zwiększoenj ilości godzin światła w stosunku do godzin ciemności.



3. FAZA KWITNIENIA:
Fazę kwitnienia poprzedza faza indukowania roślin. Pokazują one np. pierwsze oznaki płci. Zmieniają się również ich wymagania: potrzebują takiej samej ilości godzin światła co ciemności oraz innych składników odżywczych (potas i fosfor). Następnie roślina zaczyna formować kwiaty lub owoce. W tej fazie nie jest wskazane przeprowadzanie treningu lub hamowanie rośliny w żaden inny sposób. Długość tej fazy uzależniona jest od genów oraz warunków środowiskowych.